Cabaña Doña Ana

Die embriolammers is daar! Spierwit, opregte Dorper lammers, wat rond hardloop en speel. ´n paar dae oud en kopstamp. Al verskil die moeders, met hul ronde uiers, heeltemal van die lammers, is hulle net so moederlik teenoor hierdie verskynseltjies, wat glad nie soos hulle lyk nie. Wonder of hulle ooit besef of onder mekaar vra, hoe dit dan gebeur het? Daar was nooit ´n ram naby ons nie.

Daar is groot opgewondenheid onder die Brits familie van Caaguazu. Die embriolammers, waaroor ek in Maart geskryf het, is sonder enige probleme gebore en lyk baie mooi. Die eerste opregte Dorpers hier, het hulle pootjies op die aarde, nou moet hulle net DNA toetse ondergaan om te sien of hulle wel is, wie hulle veronderstel is om te wees. Tannie Annie pal in die nabyheid, kloekend soos ´n hen om haar kuikens.

Ondertussen is die EXPO in Asunción aan die gang en word die eerste keer amptelik met die Dorper geskou. Groot belangstelling daarvoor. Die Britse het ook ´n ou skeerder raakgeloop wat hier ronddwaal. Hy skeer volgens die, hier onbekende, Bowen tegniek. Na al die jare het die ou Listermasjien weer nut gevind. Dink aan die vriendskappe met Alan (Chips) Reid en Ian Rutherford van die NWKV.  Hier word die skape op ´n tafeltjie geplaas, vasgebind en staan die skeerder so al om hom en skeer. Spaar natuurlik die rug so.

Wol, die meeste skape  hier het eintlik hare, speel geen rol nie, daarom is die “kaal” rasse soos die Dorper en die Santa Inéz nou so gewild.

Hasta la proxima.