Die Soutkrip

Waarom sou hulle my vergeet het? Ek het tog ´n goeie diens gelewer. My krip het nooit ´n baba in gehad nie, maar die sout en minerale daarin, het gesorg dat die koeie hul kondisie behou vir genoeg melk vir ronde en gesonde kalwers.

Hier staan ek nou eensaam in die omgewing van die rooi-bruin omgedolfde aarde. Die trekkers wat verby dreun, lag vir my en steek tonguit. Hulle vra elke keer, nou wat soek jý hier. Jy moet skoert! Hoekom het hulle my nie lankal verwyder nie, dan was ek dié gespot gespaar. Die krip kan tog elders nog van nut wees. Die sinkplaat, wat skadu verskaf het aan die kalwers terwyl die ma's verder gewei het, kan tog nog die reën help weghou van iemand anders.

Daardie stootskraper wat al wat ´n boom platgemaak het, is nie eers nodig om my te vernietig nie. Die volgende trekker wat verbykom, se skottelploeg, sal my seker net so skrams vang, dan lê ek. Die wa sal verbykom en hulle sal my oplaai en op die gemorshoop gaan verbrand. Dan is die laaste teken van die wit beeste, op die groen gras, daarmee heen.

Na die eerste goeie reën, sal die planters kom vir ´n mielie oes. Volgende somer die suikerriet en dan sal die “Schnapps” vloei.

Dít noem hulle vooruitgang!

Hasta la proxima