'n Jakkals en die uithourit

Jare gelede doen die uwe verslag oor die Nasionale Uithourit vir perde by Fauresmith vir ‘n publikasie. Dié uithourit was altyd een van die hoogtepunte van die jaar op die kalender, ondanks die snerpende koue van die Vrystaatse winter.

Op daardie tydstip het die Weermag van sy ruiters en perde van die berede eenheid vir die uithourit ingeskryf. Ek dink die eenheid was op Potchefstroom, waar die dienspligtiges geleer is om met hul perde aan militêre aksies aan die grens deel te neem.

Ewenwel, hier teen die tweede dag van die uithourit het ‘n jakkals op die roete onder ‘n voertuig se wiele beland en is bokveld toe. Todat ‘n paar kwajongens hom opgetel en na die kampterrein op die Fauresmithse rugbyveld geneem het. En dit was die begin van groot debakel.

Maar eers nog agtergrond: In daardie dae was ‘n tv-reeks van ene Barbara Woodhouse, ‘n Britste vrou wat honde opgelei het, die keur van tv-programme. Seker soos vandag se sepies: Almal het na haar programme gekyk. As jy daardie tyd “walkies” gesê het, het almal geweet jy verwys na mev. Woodhouse se tv-program. Sy het honde met ‘n tou om die nek langs haar been laat sit (om hulle dissipline te leer) en dan gesê “walkies” waarop sy en die hond begin stap het.

Terug op Fauresmith. Later dié betrokke aand, terwyl braaivleisgeure in die lug hang en meeste kampeerders hulself met iets sterks teen die koue verskans het (die dienspligtiges ook) het die moeilikheid begin. ‘n Kwajong het ‘n tou om die dooie jakkals se nek gebind en op tipiese Woodhouse-manier met die jakkals deur die terrein “gestap”. Hy gaan staan dan kort-kort en laat die jakkals so staan sodat dit lyk asof dié sit. Dan sê die kwajong “walkies” en daar gaat hulle, tot hewige onsteltenis van sommige kampeerders en tot groot vermaak van ander.

En hoe later hoe kwater: Totdat almal die episode aanskou het en die jakkals eenkant op ‘n plek met rus gelaat is.

Toe kom twee van die berede dienspligtiges verby ‘n groepie braaiers, wat ‘n bekende Springbok-rugbyspeler ingesluit het. Dié soldate was bietjie aangeklam en hulle word uitgevra oor hul rantsoene. Ai, sê hulle, hulle het net “rat packs” en hulle is lus vir ‘n bietjie braaivleis.

Maar ons maak gou ‘n plan vir julle, sê die een bekende kwajong, wat ook nie meer so jonk was nie. En na ‘n rukkie is hy terug met ‘n karmenaadjie en hulle braai gou die vleis vir die troepe, wat intussen ook nog ‘n dop of wat gevoer is. En die troepe smul!

Later die aand, toe almal bed se kant toe staan, vra iemand weer oor die jakkals uit. Die jakkals is nie meer met ons nie, vertel die een kwajong. Waar dan nou? word gevra. “Hy is geslag en die troepe het hom geëet” kom die antwoord.

Alles mev. Woodhouse se skuld!