Nuwe Londen

Hulle dra die Engelse vanne soos Kennedy, Smith, Drakeford en Murray, met trots. Baie van hulle lyk nog soos Engelse, ligte hare en blou oë, maar soos iemand gesê het, as die monde oopgaan is daar baie min Engels te bespeur. Amper meer Guaranie, die plaaslike inboorlingtaal, as Spaans. Waar sou hulle vandaan kom en hoe het hulle hier in dié Spaanse land beland?

Hulle koms hier, het sy ontstaan by ´n staking van skaapskeerdes in 1891 in Australië. Die regering van destyds het selfs van hul 9 ponder kanonne op hulle gerig en gedreig met uitwissing en dwangarbeid. Dit het hulle laat besluit dat hulle genoeg gehad het van die demokratiese parlementêre stelsel en ´n breedsprakige William Lane het vir hulle ´n sosialiste Utopië hier voorgestel. Ongeveeer 30 km noord-wes van die dorp Coronel Oviedo, het hulle in 1895 hier geland en die kolonie Nueva Australië gestig. Aanvanlik wou hulle die dorpie Nueva Canberra doop en het toestemming gevra van Australië, maar toe hulle geen reaksie kry nie, die dorpie Nueva Londres (Nuwe Londen) gedoop.

Baie van hulle kon ook maar nie aanpas by die sub-tropiese klimaat nie en het elders weer ´n heenkome gaan soek. Dié wat wel vasgebyt het, is vandag welvarende beesboere. Baie van die name het verander, Richard het Ricardo geword, James het Jaime (Gaime) geword, maar Peter het nie Pedro geword nie.

Don (meneer) Kokkie, of eintlik Ricardo Smith, is een van hierdie nageslag. Gebore in 1926. Een van die min, wat nog suiwer is, aangesien sy moeder ´n nooi MacLachlan was. Vriendelik en gasvry,  sien eers net daardie twee goue oogtande raak. Vra hom of hy nog kan Engels praat, maak hy verleë verskonig omdat dit so swak is. Soos die gesels vorder, kry hy selfvertroue. Kom die Engels terug, glad nie die aksent van Down Under nie, ook nie heeltemal Oxford Engels nie, maar baie duidelik en verstaanbaar. Hier en daar ´n Spaanse woord tussen in.

As hy vriendelik nooi om weer te kom kuier sodat ons kan Engels praat, wonder ek of daar nie tog bietjie heimwee na die oorspronkilke moedertaal is nie. As ons die plaaspad af ry, staan hy nog met sy hand omhoog, diep ingedagte.

Hasta la proxima