Vloed

Saterdagoggend het ons 35 mm gehad, Maandag 72 mm en het ons gedink die weer is verby. Toe ons die middag gaan stap, het daar ´n belowende wolkbank agter die rante gelê. Deur die nag het dit saggies begin reën, ongeveer 2 uur het dit behoorlik begin val. Onophoudelik, blitse en donderweer, daardie soort donderweer  wat net aanhou rammel, tot 15 tellings. In die lig van die blitse, ´n gordyn van water. Besef dat hierdie nié ´n gewone reën is nie.

Wakker. Bekommerd. Paaie en brue kan in die slag bly. Het dit in die 16 jaar wat ons hier is, al twee keer beleef. Dit hou net aan en aan en aan. Is die beeste veilig? Sal hulle self na die hoër dele beweeg. Sal die kragpale staande bly? Die selfone lewendig bly?

Is bly dat ou tante Gretel, van wie ons gekoop het, na die groot reën van 1945 haar huis hoër op kom bou het. Water behoort nie tot hier te kom nie. Met eerste lig, merk ek dat die rivier besig is om uit sy walle te klim. Beeste merk iets is nie normaal nie, toe ek roep, kom hulle nader. Veilig! Reënmeter kan 130 mm meet, wanneer hy begin oorloop het, sal niemand weet nie.

Gaan kyk hoe lyk dit by die bure. Ook maar ontsteld en senuweeagtig. Noem dat van die ander bure verder aan, probleme het. Familie sit op hul huis se dak. Vra of ek wil gaan help, daar is mense met ´n boot oppad en dié moet ons by die brug wat onder water is, kry en na die ander rivier neem om te gaan red.

Groot organisasie, oor 2 riviere moet hulle kom, vervoer moet tussenin gereël word. Wat sou ons sonder selfone gedoen het? Nog ´n paar vloedslagoffers? Motreën, slegte pad en toe die reddingspoging afgehandel is, spontane handeklap van die omstanders.

Net hierna begin die water gelukkig sak. Buurvrou, Siglinde, het ´n warm ete vir ons reg en met ´n schnapps of wat agter die blad, kan ons die 2 helde terugneem, dat hulle met die boot oor die brûe kan vaar. Dalk het die ou groot spinnekop, wat die vorige aand weggestap het van die rivier, ´n voorgevoel gehad van wat kom. Groot verligting, die skade is nie te groot nie.

Vanaand was die rivier weer byna op sy plek, amper soos ´n baldadige jongeling,  wat net dié om hom wou wys,  waartoe is hy in staat.

Hasta la proxima.  Is donderweer ´n vloekwoord?  Of die eerste gedeelte van die woord, want dit word met sterretjies vervang.