Yerba

Vir ons nuwe intrekkers bly dit nog steeds ´n vreemde gewoonte, hoewel ons lustig meedoen. Wonder wat my gesondheidsleer juffrou van destyds, mej van Coller, sal sê, van dié saamsuig aan dieselfde pypie. Sover ek weet, het nog nie een van ons ´n vreeslike siekte opgetel nie en is ons oor die algemeen redelik gesond. Dat die yerba bedryf groot is hier, is te verstane, want smôrens en in die winter, word dit met baie warm water gedrink en staan dit bekend as maté, as dit warm is, met koue water en is dit tereré, sommer amper die hele dag deur. Niks snaaks om mense met hul waterflesse en ´n houer waarin die suigpyp met die tee is, te sien rondloop nie.

Onlangs geoesde yerba bome

Illex paraguariensis is die boom waarvan hierdie tee gemaak word. Afhangende van die aanplantings en ouderdom word van 5000 tot 8000 kg blare per hektaar geoes. 3Kg nat materiaal lewer 1kg verwerkte tee. Van Mei tot September word geoes en die blare word dan gedroog en verpak. Pas gedroogde yerba word vir ten minste 1 jaar in vogdigte skure laat lê om te kuur.

Het verlede week die yerbafabriek van Edwin Peter besoek. Een van die grootste en modernste in die omgewing. Hulle het verlede jaar oorgeskakel na ´n meer gemeganiseerde stelsel, wat heelwat arbeid bespaar. Deur middel van vervoerbande en awegaars word die blare deur verskillende fases geneem tot dit droog is. Hierdie stelsel spaar ook heelwat op brandhout, wat nog redelik volop is, maar die verwerkers besef dat dit in die toekoms ´n probleem gaan wees om genoeg brandhout te bekom.

Houers waarin die blare kom en pypies waarmee gesuig word

Of dit werklik al die goeie eienskappe besit, wat hulle daaraan toedig, sal ek nie weet nie, maar dat dit gesonder is as koeldranke en ander alkoholiese dranke, is seker. Dit smaak darem te veel na lusern en ons weet hoe goed is lusern vir ons herkouers.

Hasta la proxima