Strategie nodig om navorsing te bevorder

Geld vir olyfnavorsing is 'n beperkende faktor, maar daar is strategieë om dit te bowe te kom, het dr. Johan van Zyl, hoofdirekteur van die LNR-Infruitec-Nietvoorbij op 'n olyfseminaar by dié instituut gesê.

Dr. Van Zyl het gesê die olyfbedryf is relatief klein as dit met byvoorbeeld die vrugtebedryf vergelyk word. ``Heffings op lede is dus nie die antwoord om navorsing te finansier nie.''

Hy het 'n ander stratgie voorgestel, naamlik dat die probleme wat nagevors moet word, saam in 'n programme gegroepeer word, waarna 'n derde instansie (buiten die instituut en die vereniging) genader moet word om finansiële hulp. Dit kan byvoorbeeld die provinsiale regerings wees.

Daarna moet navorsingspanne byeen gekry word -- dit sal goed wees om nagraadse studente hier te betrek. Laastens kan nouer saamgewerk word met oorsese navorsingsinstansies wat reeds wye kennis van die olyfbedryf het, het dr. Van Zyl gesê.

Die feit dat Suid-Afrika 'n relatief jong olyfproduserende land is, het sekere voordele. Eeue-oue verbouingstradisies, wat in sommige lande hoogty vier, bestaan nie hier nie. Daarom kan die jongste en beste tegnologie beskikbaar op olyfverbouing hier toegepas word.

Om dit egter te kan doen, is goeie navorsing nodig. Die moderne verbruiker wil slegs die beste olyfprodukte hê wat in die gesondste en natuurlikste toestande moontlik gekweek word. Dit maak die organiese kweking van olywe soveel belangriker. In Italië word meer as 110 000 ha olywe al organies gekweek, het dr. Van Zyl gesê.

Hy meen dit sou goed wees as Suid-Afrikaanse olyfprodukte 'n naam van oorsprong, of 'n streeknaam, kan kry sodat verbruikers die gehalte daaraan kan meet. Tans maak olyfnavorsing net sowat 1 % van die LNR se navorsingsbegroting uit. Daar is die nodige infrastruktuur en vermoë om meer navorsing oor olyfkweking te doen, maar die geldtekort strem dit.